حمید سخامهر

یکی از شعرای خوب شهرمون آقای حمید سخامهر پنج شنبه هفته پیش دار فانی رو وداع گفت.

با اینکه همسایه مون بود اما افسوس نه خوب شناختمش نه فرصتی در این حدود 20سال همسایگی پیش اومد تا یک دل سیر باهاش حرف زد.

وقتی هم تو کوچه و خیابون به هم می رسیدم ظاهر شاداب و وقارش که هرگز سنش رو نشون نمیداد با محبتی خاص سلام و احوالپرسی میکرد.

عصر روز 13 بدر ایشون در گذشتن و روز 14ام صبح زود بود که خبرش رو فهمیدیم.

 

با ابهت خاصی کلمه آذربایجان رو نام می برد و یکبار بهم با افتخار میگفت که یکی از اشعارش مجله تریبون سوئد چاپ شده و گفته بود کپی ازش بهم میده ...

ولی نه شعری داشتم ازش نه عکسی دارم...

امروز نت رو گشتم

http://hamidsakhamehr.blogfa.com/

http://sakhaa.blogfa.com/8708.aspx

http://hamidsakhamehr.persianblog.ir/

شنیـــدم بـه ترکیــه میگفت تـــرکـی       کــــه ترکنــد یکسر بزرگـان عالــم

چه جالوت و طاعوت و موسی ابن عمران        چه سقــراط و بقراط و عیسی ابن مریم

چه داوود و هــود آن رســول گــرامی       چـه یعقوب و نــوح آن نبــیّ مکــرّم

چه زرتشت و مـانی چه بودا چه گانـدی        چه سلمـــان و بـوذر چه مقداد و میثم

چـه سنگین دل افراسیــاب و چه پیـران        چه روئین تـن اسفندیــار و چـه رستم

چه بــو نصــر و بیـرونی و ابـن سینــا        چه خیّــام و رازی چه حلاج  و حاتـم

چه حسان و چه حافظ چه سحبان و حافظ        چه فضـل ابن یحیی چه یحیی ابن آثـم

چـه شمس و نظــامی چه ملّای رومــی        چـه فـــردوسـی آن استـــاد مسلّــم

چه کانت و دکارت آن دو دریای حکمت        چه پادلــو و پاستــور دو علم مجسّـم

چه آن فخـــر تاریخ آتــا تـورک نامی         چه بیسمارک آن مــامور صــدراعظـم

چه جرجیس و چرچیل و لقمــان دانــا          چه شمس و چه لقمان چه ابراهیم ادهـم

ز دارویـن و گـالیلـــه و هشتـــرودی        ز جمشیـد جم تـــا به جمشید اعلــم

بپـــرسیــد رنـــدی کـه راًی گـرامی        از این دیـدگـــه چیست دربــاب آدم

بگفت ایـن حقیقت چـو روزست روشن         که بـــود اول او تـرک بعداً شــد آدم

 

 

 

جواب ترک ترکیه به دکتر باستانی پاریزی

حمید ترک اوغلو

 

بســـا از بزرگـــان اهـل قلــم       سـرایند شعر و غزل بیش و کـم

چنــان خودپسندند و پر مدّعـــا       کنند ادّعـــای خـدائـی بمـــا

نمی‌خواستـم مــو شکافی کنــم       خطـای کسی را تــلافی کنــم

ولی صحبت اینجـا ز حیثیت است       طرفداری از حق یک ملّت است

از آن خوپسندان بــرای شمــــا       شناسانم اکنــون شوید آشنـــا

یکــی باستــانی پاریــزی است        که او دکتـر سِرتِق و هیزی است

نویسد که آدم ازل تــرک بـــود       سپس گشت آدم رســالت نمود

شــده تــرک آدم بقـول شمـــا      شما کـــی شوید آدمی دکتـرا

(زدی ضربتم ضربتی نــوش کن)        جوابی که دارم تــرا گوش کن

بعید است از چون تو دکتــر بسی       اهـــانت کند بـــر زبان کسی

همه اهل منطق بر ایـن باور است        کلید زبـان در دهان مـادر است

اگـــر بی پدر مـادری هم بـدان       که مادر گرامی است در هر زبان

نــدانم ز تــرکان چه بد دیده‌ای       کز ایشان چنین سخت رنجیده‌ای

بَدی دیــده‌ای گر ز افراسیــاب        سکندر سـرت کاخ کرده خراب

لبت را تموچین اگــر دوختـــه        عـــرب هم کتاب تـرا سوخته

بخــاکت بسی دشمنان تــاختند         چه از کشتــه‌ها پشته‌ها ساختند

کجا بودی آنگاه ای ضـــد ترک        نهان گشته بودی مگر زیر کرک

خودت کرده‌ای عمـر بیهوده صرف      چو کبکی فرو برده سر زیر برف

ز پشت خـودت گشتــه‌ای بی خبر     نفهمیده‌ای دارد آنجــا خطـــر

دگــر بیش از این طعنه بر مـا مزن      که هــرگز نبودی بفکــر وطـن

چـــرا هست بر مـــا زبانت دراز     نگه کــن بتاریخ بـا چشـم بـاز

ز بدبختی خویش عبــرت بگیـــر      ز مردان کمی درس غیـرت بگیر

/ 0 نظر / 21 بازدید